De wandelschoenen zijn weer opgeborgen, de gladiolen staan inmiddels in volle bloei en de spierpijn is bij de meeste deelnemers verdwenen.
Toch zal de Nijmeegse Vierdaagse bij veel wandelaars nog lang in het geheugen blijven. Tijdens het grootste wandelevenement ter wereld legden ruim 47.000 deelnemers vier dagen lang tientallen kilometers af, aangemoedigd door honderdduizenden toeschouwers langs de route.
Ook uit Leidschendam-Voorburg en de regio deden veel wandelaars mee. Tijdens en na de Vierdaagse sprak Midvliet Actueel met verschillende deelnemers.
Ervaren wandelaars, een wethouder, een burgemeester én een debutant uit de eigen nieuwsredactie vertelden onderweg over hun belevenissen. Nu het evenement alweer bijna een week achter ons ligt, overheerst bij iedereen hetzelfde gevoel: trots.
‘Het is een soort verslaving’
Voor Jannie van der Zwan was het alweer de zestiende keer dat zij de Vierdaagse liep. Samen met haar zus voltooide zij opnieuw de 40 kilometer per dag. Waarom ze ieder jaar terugkomt? Daar hoeft ze niet lang over na te denken. ‘Dat wordt me wel meer gevraagd, maar het is inderdaad een soort verslaving. Het hele evenement, de sfeer en de mensen. Dat is ieder jaar weer een hele leuke ervaring.’ Volgens Van der Zwan maken juist de mensen langs de route de Vierdaagse zo bijzonder. ‘In al die dorpen is het één groot feest. De mensen staan langs de kant met eten en drinken en als het warm is zorgen ze voor verkoeling. Dat blijft ieder jaar bijzonder.’
Hoewel de eerste wandeldag warm verliep en de tweede dag regen bracht, vond zij de omstandigheden dit jaar juist prettig. Het geheim om vier dagen achter elkaar de finish te halen? Daar is ze duidelijk over. ‘Je moet vooral proberen ervan te genieten. Dat is voor mij toch wel het geheim.’
Philip van Veller tijdens de Nijmeegse Vierdaagse
Een familietraditie
Ook wethouder Philip van Veller liep dit jaar weer mee. Voor hem betekende deze editie een bijzonder jubileum: hij voltooide de Nijmeegse Vierdaagse voor de twintigste keer.
In Midvliet Actueel vertelde hij dat zijn liefde voor het evenement al op jonge leeftijd begon. ‘De Vierdaagse is eigenlijk een oude familietraditie. Ik liep hem voor het eerst toen ik dertien was, samen met mijn vader en mijn broer.’
Hoewel Van Veller tegenwoordig ook veel hardloopt, blijft wandelen volgens hem een heel andere uitdaging. ‘Je gebruikt andere spieren en je bent veel langer onderweg. Tijdens een wandeldag van de Vierdaagse ben je al snel acht en een half uur onderweg.’
Onderweg kreeg hij veel steun van het thuisfront. Zijn collega’s in het college van burgemeester en wethouders leefden mee en stuurden hem via de groepsapp regelmatig aanmoedigende berichten. ‘Het college leefde mee. Op de groepsapp kreeg ik allerlei aanmoedigingen en appjes met de vraag hoe het ging.’
Toch is het niet alleen de sportieve prestatie die hem ieder jaar weer naar Nijmegen trekt. Vooral de sfeer onderweg blijft bijzonder. ‘Het is gewoon één groot feest. Van de start tot de finish heb je overal muziek en duizenden mensen langs de kant. Iedereen die dat nog nooit heeft meegemaakt, zou er eigenlijk eens naartoe moeten.’
Daarnaast ziet Van Veller dat de Vierdaagse zich blijft ontwikkelen. Volgens hem doen steeds meer jongeren en vrouwen mee aan het evenement. Een ontwikkeling die hij van harte toejuicht.
Marja Kouwenhoven te gast in Midvliet Actueel
Ervaring maakt het verschil
Na afloop van de Vierdaagse blikten ook Marja Kouwenhoven en Tineke van den IJssel terug op hun wandelweek. Marja liep voor de dertiende keer mee, Tineke behaalde haar twintigste Vierdaagsekruis. Marja herinnert zich haar eerste deelname nog goed. ‘Ik was enorm zenuwachtig. Je hebt wel getraind en misschien een keer 40 kilometer gelopen, maar nooit vier dagen achter elkaar.’ Dit jaar waren de weersomstandigheden volgens beide ervaren wandelaars ideaal. Natuurlijk was het warm, maar veel aangenamer dan tijdens eerdere edities.’Er zijn jaren geweest dat de afstanden werden ingekort of zelfs een dag uitviel vanwege de hitte,’ vertelt Tineke. ‘Dan merk je pas hoeveel verschil het weer maakt.’
Opvallend genoeg hadden beide dames nauwelijks last van blaren. Goede schoenen, goede sokken en voldoende voorbereiding zijn volgens hen belangrijk, al speelt geluk ook een rol.’Ik denk dat ik gewoon gezegend ben met goede voetjes’ zegt Tineke hierover.
Minstens zo belangrijk zijn volgens hen de ontmoetingen onderweg. Bekenden van eerdere edities, wandelvrienden en nieuwe gesprekken zorgen ervoor dat geen enkele Vierdaagse hetzelfde is.’Je komt altijd wel iemand tegen waarvan je denkt: hé, daar heb ik eerder mee gelopen.’
Van toeschouwer naar deelnemer
Ook Midvliet-nieuwsredacteur Karin van der Spek beleefde dit jaar haar allereerste Nijmeegse Vierdaagse. Het idee ontstond twee jaar geleden, toen zij samen met collega’s in Groesbeek een deelnemer stond aan te moedigen.’Twee jaar geleden liep een collega de Vierdaagse en zijn we de derde dag gaan kijken in Groesbeek. Daar kregen we de gekte van het evenement mee. Toen dacht ik: dit wil ik ook een keer doen.’ Na een eerdere mislukte poging om ingeloot te worden, lukte dat dit jaar wel. Een maandenlange voorbereiding volgens het officiële trainingsprogramma voor debutanten volgde, waarna Karin de 40 kilometer op alle vier de dagen succesvol voltooide.
Eenmaal aan de start maakte vooral de enorme omvang van het evenement indruk. ‘Je denkt steeds dat je achteraan komt te lopen, maar die stroom mensen houdt gewoon niet op.’ Maar misschien nog wel het meest bijzonder vond zij de sfeer onderweg. ‘Het hele dorp loopt uit en viert feest als de Vierdaagse langskomt. Dat is heel moeilijk te omschrijven. Dat moet je echt meemaken.’
Hoewel het haar eerste Vierdaagse was, smaakte de ervaring naar meer. ‘De eerste keer is zo overweldigend. Alles overkomt je. Juist daarom zou ik hem graag nog een keer willen lopen, om alles nóg bewuster mee te maken.’
Martijn Vroom liep de Vierdaagse met het Korps Nationale Reserve
Trots overheerst
Ook burgemeester Martijn Vroom bereikte de finish. Op sociale media liet hij weten ‘positief verbaasd’ te zijn over hoe goed het uiteindelijk ging. Dankzij de relatief koele wandelweek kon hij zijn medaille met een goed gevoel ophalen. Hij sprak zijn waardering uit voor de verzorgers, Defensie, de organisatie en zijn medewandelaars. Of hij volgend jaar opnieuw aan de start verschijnt? Daar wil hij na de zomer rustig over nadenken.
Voor de één was het de eerste Vierdaagse, voor de ander de zestiende of zelfs de twintigste. Toch klinken de verhalen opvallend hetzelfde. Natuurlijk doen de kilometers pijn, horen vermoeide benen en af en toe een blaar erbij. Maar uiteindelijk blijven vooral de saamhorigheid, de feestende dorpen, de aanmoedigingen langs de route en het gevoel van die laatste meters over de Via Gladiola hangen.
En misschien is dat wel precies de reden waarom zoveel wandelaars zeggen: één keer de Vierdaagse lopen bestaat eigenlijk niet.
De gesprekken met de wandelaars zijn terug te luisteren via de podcasts van Midvliet Actuee: Midvliet Actueel (Interviews)
Door: Redactie Midvliet
Foto’s: wandelaars Vierdaagse
